Kielce pożegnały Myśliwskiego książkami i cichą rozmową w bibliotece

9 kwietnia w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Witolda Gombrowicza w Kielcach spotkali się czytelnicy, którzy chcieli wrócić do prozy Wiesława Myśliwskiego jeszcze raz - już z perspektywy pożegnania. To była rozmowa spokojna, ale gęsta od znaczeń, bo twórczość pisarza od lat miesza w sobie pamięć, codzienność i pytanie o miejsce człowieka w świecie. 📚

• Dyskusyjny Klub Książki zamienił się w literackie pożegnanie
• Na stole były książki, a w tle całe literackie życie
• W Kielcach jego słowa nadal pracują na nowo

Dyskusyjny Klub Książki zamienił się w literackie pożegnanie

W kieleckiej bibliotece dyskusja nabrała wyjątkowego ciężaru, bo zaledwie 30 marca zmarł autor, który miał 94 lata. Zamiast oficjalnych formułek pojawiło się to, co w takich chwilach najważniejsze - powrót do książek i próba nazwania, dlaczego nadal tak mocno działają.

Uczestnicy wracali do najważniejszych tytułów Myśliwskiego: Traktatu o łuskaniu fasoli, Kamienia na kamieniu, Widnokręgu, Ostatniego rozdania i Ucha igielnego. Każda z tych książek otwierała inną nitkę rozmowy, ale wszystkie prowadziły do tego samego - do pamięci, tożsamości i ludzkiego doświadczenia, które u Myśliwskiego nigdy nie traci aktualności. 🕯️

Na stole były książki, a w tle całe literackie życie

Gościem spotkania był prof. Stanisław Żak - badacz od lat związany z Kielcami i twórczością Myśliwskiego. To on przypomniał, jak bardzo ta proza koncentruje się na człowieku, czasie i pamięci, a przy okazji wrócił do 2007 roku, kiedy był promotorem doktoratu honoris causa nadanego pisarzowi.

Myśliwski miał też znaczący dorobek poza samą biblioteczną półką. Jego książki trafiały do filmowców, a potem do czytelników w kilkudziesięciu językach. Sam autor został uhonorowany dwukrotnie Nagrodą Literacką „Nike” - za Widnokrąg w 1997 roku i za Traktat o łuskaniu fasoli w 2007 roku - a także Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w 2005 roku i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski w 2012 roku.

W Kielcach jego słowa nadal pracują na nowo

W tej bibliotecznej sali wybrzmiała też myśl samego pisarza:

“Nie wyobrażam sobie dnia bez czytania”

I właśnie ta fraza najlepiej domknęła spotkanie. Nie jako cytat z gabloty, ale jako zdanie, które wciąż da się sprawdzić w praktyce - przez kolejne powroty do jego książek, rozmowy przy stole i pamięć, która nie kończy się wraz z biografią autora.

na podstawie: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Witolda Gombrowicza w Kielcach.