Biblioteka w Kielcach zamieniła się w pracownię marzeń i małych rąk

30 marca w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Kielcach ruszył cykl „Kim będę, kiedy dorosnę”. Na start zamiast szkolnej pogadanki pojawiła się opowieść o ubraniach, zawodach i pomysłach, które z czasem mogą przerodzić się w prawdziwą pasję ✂️🧵

• „Kim będę, kiedy dorosnę" otworzyło dzieciom drzwi do świata zawodów
• Zręczne Wystroje pokazały, że szycie ma swój rytm i charakter
• Kolorowe prace, muzyka i wielkanocny finał

„Kim będę, kiedy dorosnę" otworzyło dzieciom drzwi do świata zawodów

Pierwsze spotkanie rozpoczęło się od powitania uczestników przez dyrektor Agnieszkę Kuś, a potem dzieci przeniosły się do książkowego świata „Anieli i inni” Cezarego Łazarkiewicza. Fragment o dawnym Domu Towarowym Braci Jabłkowskich, gdzie projektowano i szyto stroje, dobrze wprowadził najmłodszych w temat marzeń, przyszłości i zawodów, które potrafią rozpalić wyobraźnię.

To właśnie na tym polega cały cykl - ma pokazywać dzieciom, jak różne mogą być ścieżki zawodowe i jak wcześnie rodzą się zainteresowania, z których później wyrasta wybór drogi życiowej. Biblioteka postawiła tu na prosty, ale mocny pomysł: połączyć książkę, rozmowę i praktyczne działanie.

Zręczne Wystroje pokazały, że szycie ma swój rytm i charakter

W kolejnej części do głosu doszła manufaktura „Zręczne Wystroje” z Zagajów. Gościnią spotkania była Arleta Pietrusik, właścicielka pracowni, która opowiedziała o szyciu ubranek dla dzieci i dorosłych oraz o codzienności rodzinnej szwalni. Dzięki temu temat z książki dostał realny, bardzo bliski życia wymiar.

Dzieci obejrzały też krótki film pokazujący pracę szwalni, a potem same weszły w rolę małych twórców. W warsztatowej części ozdabiały materiałowe jajka przygotowane przez pracownię „Zręczne Wystroje”, a efekt końcowy wyraźnie pokazał, że cierpliwość i kreatywność lubią iść w parze 🎨

Kolorowe prace, muzyka i wielkanocny finał

Gotowe ozdoby dzieci zaprezentowały podczas pokazu przy muzyce „Ptasia moda” Ewy Stadtmüller i Andrzeja Zagajewskiego. Na koniec spotkania pojawiły się jeszcze wielkanocne życzenia od dyrektor biblioteki oraz książkowe upominki dla najmłodszych.

To był taki biblioteczny początek, po którym zostaje coś więcej niż wspomnienie jednego popołudnia - trochę wiedzy o zawodach, odrobina rękodzielniczej satysfakcji i sygnał, że w Kielcach warto zaglądać tam, gdzie kultura spotyka się z codziennością.

na podstawie: Wojewódzka Biblioteka Publiczna Kielce.