Wojenne wspomnienia w kieleckich domach. Dwaj świadkowie opowiadają

W ich opowieściach powstańcza Warszawa nie jest odległym rozdziałem podręcznika. Andrzej Jachymczyk i Jerzy Zawadzki, dziś mieszkańcy Kielc, przeżyli sierpniowy dramat jako młodzi ludzie. Przed obchodami Narodowego Dnia Pamięci Powstania Warszawskiego odwiedzili ich przedstawiciele władz Kielc. Każde spotkanie przypomina, że jedna historia może mieć wiele osobistych świadectw.

• Powstańcze wspomnienia wracają podczas spotkań z mieszkańcami Kielc
• Od Żoliborza i Gęsiówki do powojennych Kielc

Powstańcze wspomnienia wracają podczas spotkań z mieszkańcami Kielc

Andrzej Jachymczyk, pseudonim „Azjata”, oraz Jerzy Zawadzki, pseudonim „Mały”, po raz kolejny przyjęli u siebie przedstawicieli władz miasta. Do wizyt doszło w przeddzień obchodów Narodowego Dnia Pamięci Powstania Warszawskiego.

Obaj mężczyźni dzielą się wspomnieniami z bliskimi i sąsiadami. Ich opowieści, nawet jeśli są powtarzane po raz kolejny, nadal pozwalają dostrzec szczegóły wojennych doświadczeń i lepiej zrozumieć skalę dramatu z 1944 roku.

Różnica między ich losami pokazuje też, że powstańcza codzienność nie miała jednego oblicza. Jeden z nich walczył w strukturach oddziału na Żoliborzu, drugi jako młody chłopak wykonywał zadania pomocnicze i pomagał przy uwalnianiu więźniów. Razem tworzą świadectwo zarówno walki, jak i działań podejmowanych poza pierwszą linią.

Od Żoliborza i Gęsiówki do powojennych Kielc

Andrzej Jachymczyk urodził się 29 stycznia 1929 roku. Podczas Powstania Warszawskiego walczył na Żoliborzu w 227 plutonie osłony sztabu, utworzonym przez „Bojowe Szkoły” Szarych Szeregów, nazywane także „Szczurami Kanałowymi”.

Pluton należał do zgrupowania „Żyrafa II” w II Obwodzie „Żywiciel”. Po zakończeniu powstania Jachymczyk trafił do obozu jenieckiego Altengrabow koło Magdeburga. Po wojnie kształcił się w Pabianicach, Warszawie i Poznaniu. W Kielcach mieszka od 2010 roku.

Jerzy Zawadzki urodził się 23 czerwca 1936 roku. W czasie powstania działał w służbie pomocniczej przy batalionie „Chrobry I”. Wraz z ojcem pomagał wyprowadzać z terenu „Gęsiówki” uwolnionych więźniów. Jako ochotnik służył także na Woli i w Śródmieściu.

Po powstaniu Zawadzki został osadzony w obozie koncentracyjnym KL Sachsenhausen pod Berlinem. Po wojnie zdobył wykształcenie, a następnie otrzymał nakaz pracy w Kielcach. Tu zamieszkał na stałe i założył rodzinę.

na podstawie: Urząd Miasta Kielce.